Kinderen rouwen in stukjes

Rouw bij kinderen verloopt anders dan bij volwassenen. Waar volwassenen langere tijd intens verdriet kunnen ervaren, wisselen kinderen hun rouwgevoelens vaak af met spel, lachen of ogenschijnlijk ‘normaal’ gedrag. Ze rouwen in stukjes.

Kinderen kunnen een verlies niet in één keer bevatten of verwerken. Hun brein, emotionele ontwikkeling en gevoel van veiligheid zorgen ervoor dat rouw in kleine, behapbare porties komt. Een jong kind kan bijvoorbeeld huilen om het verlies, daarna vrolijk gaan spelen, en pas weken later opnieuw vragen stellen of verdrietig worden. Dat gedrag is normaal en gezond, hoe tegenstrijdig het ook lijkt.

Als ouder of professional is het de kunst om aan te sluiten bij het tempo van het kind. Soms komt rouw pas maanden later. Soms heel kort en intens. Soms stil en onzichtbaar. Alles mag er zijn.

Geef ruimte aan wat er op dat moment is. Herhaal regelmatig dat ze altijd bij je terecht kunnen. En misschien wel het belangrijkste: durf te volgen, zonder het kind te duwen.